1- تأمين مسکن زن حتّى بعد از طلاق تا مدّت‌ها بر عهده مرد است. «أَسْکِنُوهُنَّ»
2- مسکن زن مطلقه بايد در همان مکانى باشد که مرد در آن سکونت دارد.
(جدايى و طلاق نبايد سبب جدايى مسکن شود). «مِنْ حَيْثُ سَکَنْتُمْ»
3- مرد، حق ندارد براى صرفه جويى، انتقام و تحقير، جاى نامناسبى را براى سکونت زن انتخاب کند و همسر مطلّقه را مجبور به سکونت در آن محل کند. «مِنْ حَيْثُ سَکَنْتُمْ»
4- در انتخاب مسکن، بايد به سکينه و آرامش زن توجّه شود، نه آنکه فقط سرپناه داشته باشد. «أَسْکِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَکَنْتُمْ» (تعبير به مسکن که از سکينه است به جاى بيت، دلالت بر همين معنا دارد.)
5- ملاک در انتخاب مسکن از نظر کميّت و کيفيّت، مقدار توانايى مرد است، نه ميزان توقّع و تقاضاى زن. «مِنْ وُجْدِکُمْ»
جلد 10 - صفحه 111
6- مرد حق ندارد به همسرى که طلاق داده هيچ ضررى برساند. «لا تُضآرُّوهُنَّ»
7- مرد حق ندارد براى همسرى که طلاق داده هيچ گونه تنگنايى قرار دهد.
«لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ»
8- تأمين هزينه زنان باردار حتّى بعد از طلاق، واجب است. «فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ»
9- زن مطلّقه مى‌تواند در برابر شير دادن به طفل خود، از شوهر درخواست مزد نمايد. «فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ»
10- شير مادر حتّى در صورتى که از شوهر مزد دريافت کند، بهتر از شير دايه است. «فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَکُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ» ضمناً زنان مطلقه در شير دادن مختارند. «فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَکُمْ»
11- مشورت زن و مرد به قدرى ارزش دارد که حتّى در شرايط جدايى، اسلام به آن سفارش کرده است. «وَ أْتَمِرُوا بَيْنَکُمْ»
12- در همه مسايل خانوادگى، ملاک پذيرش عرف و عقل است. فَأَمْسِکُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ، فارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ ...، وَ أْتَمِرُوا بَيْنَکُمْ بِمَعْرُوفٍ
13- مشورت لازم است، گرچه هميشه و همه جا نتيجه نمى‌دهد. «وَ إِنْ تَعاسَرْتُمْ»
14- اگر زن و مرد به توافق نرسيدند، نبايد حقوق طفل معطل بماند. «فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرى»
15- شير مادر براى طفل اولويّت دارد و انصراف از آن در صورتى است که انسان در تنگنا قرار گيرد. «وَ إِنْ تَعاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرى»
16- زن حق ندارد اجرت شير دادن را به قدرى بالا ببرد که مرد در تنگنا قرار گيرد و اگر چنين کند، مرد آزاد است که دايه بگيرد. «وَ إِنْ تَعاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرى»
17- در تصميم‌گيرى‌هاى خانوادگى بايد حقوق نوزاد و کودک حفظ شود:
الف) تا مادامى که کودک در شکم است، پدر هزينه او را بدهد.
ب) بعد از تولد مادر به او شير بدهد.
جلد 10 - صفحه 112
ج) پدر هزينه شيربها را به مادر بپردازد.