پیام‌های تفسیر نور

1- ملاک در ميزان هزينه زندگى، توان مالى مرد است، نه تنگ‌نظرى‌هاى مرد و يا خواسته‌ها يا آرزوهاى زن. «ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ» 2- از ترس آينده، امروز را سخت نگيريد. (هر که دارد خرج کند) «ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ» 3- حتّى در شرايط طلاق، جوانمردى را از دست ندهيد. «ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ» 4- شرط نفقه، دوست داشتن همسر نيست، زن طلاق داده شده نيز تا مدّتى واجب النفقه است. «ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ» 5- انفاق کننده، مال و دارايى خود را از خدا بداند. «مِمَّا آتاهُ اللَّهُ» 6- هرکس به هر اندازه توان انفاق دارد، انفاق کند. آب دريا را اگر نتوان کشيد، هم به قدر تشنگى بايد چشيد. مَنْ قُدِرَ ... فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ‌ جلد 10 - صفحه 113 7- فقرا در مقايسه وضع خود با اغنيا، نعمت‌هايى را که خداوند به آنها داده است از ياد نبرند. قُدِرَ عَلَيْهِ‌ ... آتاهُ اللَّهُ‌ 8- تکليف، به مقدار توان است. «لا يُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها» اسلام، دينى واقع گراست و تکليف فوق طاقت ندارد. 9- در دست‌يابى به گشايش، عجله نکنيد. «سَيَجْعَلُ اللَّهُ» 10- در شرايط تلخ طلاق و جدايى يا فقر و تنگدستى، اميد به آينده را از دست ندهيد. «سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً»