تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْکُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُکُمْ عَلَى الْعالَمِينَ (47)
ترجمه
اى بنى اسرائيل ياد کنيد نعمت مرا که انعام نمودم بر شما و همانا من برترى دادم شما را بر جهانيان..
تفسير
مراد از بنى اسرائيل در چند آيه قبل که خطاب بآنها شده بود گذشت و در ذيل آيه و لا تلبسوا الحق بالباطل وجه اعميّت خطابات قرآنيه از کسانيکه بر حسب ظاهر مخاطبند بيان شد و مراد از نعمت مبعوث نمودن خداوند است موسى و هرون على نبيّنا و اله و عليهما السلام را بر پيشينيان آنها براى هدايت و دعوت ايشانرا به نبوت محمد (ص) و ولايت على (ع) و امامت عترت طاهره او و اخذ عهد از آنها که اگر وفا کنند مخلد در بهشت باشند و فضيلت آنها در دين بقبول ولايت محمد (ص) و آل او است و در دنيا بسايه گستردن ابر است بر آنها و فرستادن منّ که ترنجبين است و سلوى که نام مرغى است از آسمان براى ايشان و سيراب نمودن آنانست از سنک بآب خوشگوار و شکافتن دريا و نجات آنها و غرق دشمنانشان و ساير کرامات مخصوصه بايشان و کسانيکه بر آنها تفضيل يافتهاند جهانيان زمان خودشانند آنانکه مخالف بودند با ايشان در دين و مسلک و اينکه خداوند خطاب فرموده است حاضرين را بآنچه عطا فرموده است به پيشينيان آنها يا بآنچه بجا آوردند از خير و شر براى آنستکه قرآن بلغت عرب نازل شده و آنها اين قبيل خطابات مينمايند مثلا ميگويند بشخص تميمى که قتل و غارت نمودهاند کسان او شهرى را کشتيد و غارت نموديد با آنکه اين شخص در ميان آنها نبوده علاوه بر آنکه اخلاف راضى بودند بفعل اسلافشان و سلوکى که با آنها شده است و اين بيانرا در تفسير امام (ع) از حضرت سجاد (ع) نقل نموده است و بنظر حقير اين امر اختصاص بلغت عرب ندارد در ساير لغات هم متعارف است و تعميم خطابات قرآنيه علاوه بر ادله اشتراک در تکليف از اغلب آيات ظاهر است و اختصاص بحاضران در زمان خطاب ندارد.
جلد 1 صفحه 77