تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْکُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ «6»
وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ: و ياد بياور زمانى را که گفت حضرت عيسى پسر مريم، مر امت خود را، يا بَنِي إِسْرائِيلَ: اى فرزندان يعقوب عليه السّلام، إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْکُمْ: بدرستى که من فرستاده خدايم به سوى شما به حجت و برهان، مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَ: در حالتى که تصديق کنندهام مر آن چيزى را که
جلد 13 - صفحه 148
پيش از من است، مِنَ التَّوْراةِ: از کتاب تورات که بر حضرت موسى عليه السّلام نازل شد، وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ: و بشارت دهندهام به پيغمبرى که، يَأْتِي مِنْ بَعْدِي:
مىآيد بعد از من دين کامل، اسْمُهُ أَحْمَدُ: نام او احمد است صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، يعنى ستايش او مر خداى را نسبت به ستايش انبياء بيشتر است.
در روايت آمده ترجمه کلام حضرت عيسى عليه السّلام به حواريين بر اين وجه است: انّى ذاهب الى ربّى و ربکم و الفار قليطا جاء. من مىروم به جانب پروردگار شما، و حضرت احمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم که خاتم پيغمبران است خواهد آمد.
و محمد بن جبير بن معطم از پدر خود روايت نموده که پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: انّ لى اسماء انا احمد و انا محمّد و انا الماحى الّذى يمحو اللّه بي الکفر، انا الحاشر الّذى يحشر النّاس على قدمى و انا العاقب الّذى ليس بعدى نبىّ. «1» مرا نامهاى متعدّده است، من احمد و محمدم و ماحىام که حق تعالى به سبب من محو کفر نمود. و من حاشرم که مردمان به قدم من محشور شوند، و عاقبم که هيچ پيغمبرى در عقب من نيايد.
کعب الاحبار نقل کند که حواريون به عيسى عليه السّلام گفتند: يا روح اللّه آيا بعد از ما امتى خواهند بود؟ فرمود: نعم امّة احمد علماء ابرار اتقياء کأنّهم من الفقه انبياء يرضون من اللّه باليسير من الرّزق و يرضى اللّه منهم باليسير من العمل:
بلى، بعد از من امت احمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خواهد بود که خاتم پيغمبران است، و ايشان حکيمان و عالمان و نيکوکاران و پرهيزکاران و در علم شريعت به مرتبهاى باشند که گوئيا پيغمبرانند، خشنود باشند از خدا به اندک روزى، و خدا از ايشان راضى باشد به اندک عملى.
تنبيه: آيه شريفه دال است بر آنکه حضرت عيسى عليه السّلام، بشارت داده به وجود حضرت محمدى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم، و اصحاب خود را اخبار
«1» منهج الصادقين، جلد 9، صفحه 266.
جلد 13 - صفحه 149
نموده به نبوّت و رسالت او، و امر فرموده ايشان را به ايمان آوردن به آن سرور؛ و اين بشارت متضمّن است معجزه حضرت عيسى عليه السّلام را نزد ظهور آن حضرت، و نيز برهانى مىتوان استدلال نمود بر بطلان مذهب مجعوله بهائيه بدين تقرير:
چنانچه حضرت عيسى عليه السّلام اخبار فرمود بنى اسرائيل را به آمدن پيغمبر بعد از خود به صريح آيه شريفه که: وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ، اگر بعد از حضرت [رسول] صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پيغمبرى از جانب خدا مبعوث مىشد، هر آينه البته بر خداى تعالى لازم بود که در کتاب قرآن مجيد صريحا اخبار به نام او بفرمايد، و حال آنکه فاقد است. و حديث مشهور: ظهر بکتاب جديد ذو شرع جديد؛ که در باره امام زمان عجل اللّه فرجه باشد، اثبات دين جديد را ننمايد؛ زيرا امام، صاحب شريعت نخواهد بود، بلکه چون به مرور زمان، احکام اسلام متروک شود، و زمان ظهور آن حضرت جريان فرمايد، به نظر مردمان جديد آيد؛ و حال آنکه همان احکام قرآن است نه غير آن. بنابراين ادعاى مدعيان از درجه اعتبار ساقط باشد.
فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ: پس آن هنگام که آمد حضرت [محمّد] صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به ايشان به معجزات روشن و آيات هويدا، قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ:
گفتند اکثر بنى اسرائيل: اينست سحر آشکارا که بر هيچکس پوشيده نيست. يا چون آمد عيسى عليه السّلام به ايشان با معجزات بينه مانند زنده کردن مردگان و شفاى اکمه و ابرص، گفتند: اين سحر آشکار است که به ما مىنمايد.