اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا هَل أَدُلُّکُم عَلي تِجارَةٍ تُنجِيکُم مِن عَذاب‌ٍ أَلِيم‌ٍ «10»
اي کساني که ايمان آورده‌ايد آيا شما را دلالت کنم بر تجارتي که شما را نجات دهد از عذاب دردناک، دنيا دار تجارت است، تاجر انسان است تجارت کسب و افراد بشر در اينکه تجارتخانه مختلف هستند، نوعا اشتغال دارند و کسب ميکنند و مشغول بتجارت هستند بايد براي تحصيل آخرت و مثوبات اخروي باشد لذا ميفرمايد خطاب بجميع مؤمنين.
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا که غير مؤمن هر که هست و هر چه هست از اينکه تجارت محروم است چون ايمان شرط صحت کليّه عبادات است هَل أَدُلُّکُم تعبير باستفهام نوع تلطف است و الا البته لازم است بر خداي متعال بمقتضاي حکمت اينکه دلالت و بر مؤمنين حتم و لازم است اشتغال باين تجارت و الا دستگاه خلقت لغو ميشود که ميفرمايد: أَ فَحَسِبتُم أَنَّما خَلَقناکُم عَبَثاً مؤمنون آيه 117.
عَلي تِجارَةٍ تُنجِيکُم مِن عَذاب‌ٍ أَلِيم‌ٍ تجارت دنيوي باعث نجات از عذاب
جلد 16 - صفحه 518
نميشود، بلکه چه بسيار مورث عذاب ميشود اگر از راه حرام بدست بياورد و براه حرام صرف کند، و اما اگر از ممر حلال بدست آورد زحمتي تحمل کرده که ثبات و بقايي ندارد و نفعي عائد او نميشود ميگذارد و ميرود، چنانچه ميفرمايد: مَن کان‌َ يُرِيدُ حَرث‌َ الآخِرَةِ نَزِد لَه‌ُ فِي حَرثِه‌ِ وَ مَن کان‌َ يُرِيدُ حَرث‌َ الدُّنيا نُؤتِه‌ِ مِنها وَ ما لَه‌ُ فِي الآخِرَةِ مِن نَصِيب‌ٍ شوري آيه 19 کانه مؤمنين معرفي ميکنند البته ما را دلالت فرما بر يک همچه تجارتي ميفرمايد: