تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أُخْرى تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ «13»
وَ أُخْرى تُحِبُّونَها: و با وجود مغفرت و ثواب آخرتى نعمتى ديگر است که دوست مى‌داريد آن را، و آن نعمت، نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ: نصرتى است از جانب خدا بر مخالفين، وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ: و فتح مکه، يا فتح فارس و روم باشد. يا مراد فتح تمام فتوحى است که در اسلام واقع شده و قريب به معنى عاجل، هر فتحى که در دنيا براى اهل اسلام واقع شود. وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ: و بشارت بده اى پيغمبر مؤمنان را به اين هر دو نعمت آجل که ثواب و مغفرت است در عقبى، و نصرت و فتح در دنيا.