تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ يُدْخِلْکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ مَساکِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ «12»
يَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ: (ايمان آوريد به خدا و رسول و مجاهده کنيد) تا بيامرزد خدا براى شما گناهان گذشته شما را، وَ يُدْخِلْکُمْ جَنَّاتٍ: و داخل فرمايد شما را در بوستانهائى که، تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ: جارى مى‌شود در زير درختان يا غرفه‌هاى آن، نهرها، وَ مَساکِنَ طَيِّبَةً: مسکنهاى پاکيزه و مستلذه که واقع شده باشد. فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ: در بوستانهاى با اقامت که هرگز از آنجا بيرون نيايند، ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ: آنچه ياد شد از مغفرت و دخول بهشت، رستگارى بزرگ است نه آنچه مردمان آن را فوز مى‌شمرند از طول بقا و حکومت دنيا و ساير امور مشتهيه فانيه.
علامه مجلسى رحمه اللّه در بحار از محمد بن عباس مسندا روايت نموده از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم که در تفسير آيه: وَ مَساکِنَ طَيِّبَةً، فرمود:
قصرى است از لؤلؤ در بهشت، در آن قصر هفتاد خانه است از ياقوت سرخ، و در هر خانه‌اى هفتاد اطاق از زمرد سبز، دور هر اطاقى هفتاد تخت، و در هر تختى هفتاد فراش، بر هر فراشى زنى است از حور العين، و در هر اطاقى هفتاد سفره،
جلد 13 - صفحه 155
بر هر سفره‌اى هفتاد رنگ از طعام و در هر بيتى هفتاد غلام و کنيز. فرمود: پس عطا فرمايد خدا مؤمن را قوّت که به تنهائى از عهده تمام برآيد. «1»