1- اگر هدف، تحصيل رضاى خداوند ورشد و کمال روحى باشد، کارها بارور مىشود. «ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ ... فَآتَتْ أُکُلَها ضِعْفَيْنِ»
2- اخلاص، ساده بدست نمىآيد، بايد به سراغ آن رفت. «ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ»
3- کارهاى خالص، همچون مزرعهاى در نقطهاى مرتفع است که از خرابى سيل محفوظ است. «بِرَبْوَةٍ أَصابَها»
4- اگر هدف خدا باشد، از جلوهها و جمالها هم محروم نمىشويم. مخلصين در جامعه محبوبتر از رياکارانند. «جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ» انفاق خالص، همانند مزرعهى در دامنه کوه وزمين مرتفع است، که همه مردم آنرا مىبينند واز آن لذّت مىبرند.
5- مهمتر از امکانات، بهرهگيرى از امکانات است. بارانِ ريز يا درشت مهم نيست، مهم آن است که زمين بتواند آن را جذب کند. «فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ»