1- براى دعوت مردم به عبادت بايد بسترسازى کرد. (در ابتداى سوره قبل از دستور به شرکت در نماز جمعه، سخن از تسبيح موجودات است.) يُسَبِّحُ لِلَّهِ ... فَاسْعَوْا إِلى ذِکْرِ اللَّهِ
2- براى دعوت مردم، آنان را با احترام و نام نيک ياد کنيم. «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا»
3- حضور در نماز جمعه، نشانه ايمان است. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ ...
4- نماز، مايهى ذکر خدا است. إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ ... فَاسْعَوْا إِلى ذِکْرِ اللَّهِ
5- براى حضور در نماز جمعه، شتاب کنيد. «لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا»
6- براى حضور در نماز جمعه، بايد موانع موجود را برطرف کرد. «وَ ذَرُوا الْبَيْعَ» (رها کردن کسب و کار و تجارت از باب نمونه است وگرنه همه کارها را بايد در هنگام نماز، رها کرد و در نماز جمعه حضور يافت.)
7- خداوند که فرمان ترک تجارت مىدهد، آن را با وعدههاى حق جبران مىکند.
«ذلِکُمْ خَيْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ»
8- نشانه علم واقعى، انتخاب بهترينها در هر زمان است. «ذلِکُمْ خَيْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ»
«1». بحارالانوار، ج 89، ص 201.
«2». وسائل الشيعه، ج 5، ص 40.
جلد 10 - صفحه 43
9- در تربيت دينى، هم تشويق لازم است، «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا»
هم فرمان لازم است، «فَاسْعَوْا إِلى ذِکْرِ اللَّهِ»
هم نهى لازم است، «ذَرُوا الْبَيْعَ»
هم استدلال لازم است. «ذلِکُمْ خَيْرٌ لَکُمْ»