پیام‌های تفسیر نور

1- منافقان، در ميان ما و جلو چشمان ما هستند، نه افرادى دور از چشم. «رَأَيْتَهُمْ» 2- به هر قيافه‌اى اعتماد نکنيم که قيافه زاهدانه دليل تقوا نيست. در برخى موارد، ظاهر زيبا وسيله فريب مردم است. «تُعْجِبُکَ أَجْسامُهُمْ» 3- اگر هشدارهاى الهى و توجه پيامبر نباشد، سخنان زيبا و فريبنده، حتى پيامبر را به شنيدن وادار مى‌کند. «وَ إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ» 4- منافقان، ظاهرى آرام، ولى باطنى پر دغدغه دارند و هميشه در وحشت و اضطرابند. تُعْجِبُکَ أَجْسامُهُمْ‌ ... يَحْسَبُونَ کُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ‌ 5- از دشمن داخلى بيشتر بترسيد. «هُمُ الْعَدُوُّ» 6- دشمن را بشناسيم و فريب ظاهر و سخنان او را نخوريم. تُعْجِبُکَ أَجْسامُهُمْ‌ ... تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ‌ ... هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ‌ 7- منافقان با خدا درگيرند و خدا نيز آنها را لعنت مى‌کند: «قاتَلَهُمُ اللَّهُ». ( «قاتل» از باب مفاعله در مورد درگيرى طرفينى است و لذا نفرمود: «قتلهم الله») 8- موضع‌گيرى منافقان در برابر اسلام، شگفت آور است. «أَنَّى يُؤْفَکُونَ»