اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَقُولُون‌َ لَئِن رَجَعنا إِلَي المَدِينَةِ لَيُخرِجَن‌َّ الأَعَزُّ مِنهَا الأَذَل‌َّ وَ لِلّه‌ِ العِزَّةُ وَ لِرَسُولِه‌ِ وَ لِلمُؤمِنِين‌َ وَ لکِن‌َّ المُنافِقِين‌َ لا يَعلَمُون‌َ «8»
اينکه منافقين ميگويند: هر آينه اگر برگشتيم بمدينه هر آينه البته خارج ميشوند عزيزها از آن مدينه بذلت و خاري خدا ميفرمايد: و از براي خدا عزت است و از براي رسول او و از براي مؤمنين.
يَقُولُون‌َ اينکه منافقون پيش خود بيکديگر ميگويند:
لَئِن رَجَعنا إِلَي المَدِينَةِ از جنگ و غزوه بني المصطلق بمدينه بخيال اينکه مسلمانان منکوب و مغلوب ميشوند و کفار فاتح و غالب ميگردند.
لَيُخرِجَن‌َّ الأَعَزُّ که مراد حضرت رسالت و اصحاب او و مؤمنين باشند که عزت و شوکت داشتند بيرون ميروند.
منها از مدينه که ديگر نميتوانند در مدينه زيست کنند.
الاذل با ذلت و خواري و خفت خداوند در جواب آنها ميفرمايد:
جلد 17 - صفحه 26
وَ لِلّه‌ِ العِزَّةُ وَ لِرَسُولِه‌ِ وَ لِلمُؤمِنِين‌َ اما عزت الهي ذاتي است قاهر و غالب و قادر بر سر تا سر ممکنات است: مَن کان‌َ يُرِيدُ العِزَّةَ فَلِلّه‌ِ العِزَّةُ جَمِيعاً فاطر آيه 10، الَّذِين‌َ يَتَّخِذُون‌َ الکافِرِين‌َ أَولِياءَ مِن دُون‌ِ المُؤمِنِين‌َ أَ يَبتَغُون‌َ عِندَهُم‌ُ العِزَّةَ فَإِن‌َّ العِزَّةَ لِلّه‌ِ جَمِيعاً نساء آيه 139، وَ لا يَحزُنک‌َ قَولُهُم إِن‌َّ العِزَّةَ لِلّه‌ِ جَمِيعاً يونس آيه 65، سُبحان‌َ رَبِّک‌َ رَب‌ِّ العِزَّةِ عَمّا يَصِفُون‌َ و الصافات آيه 180 و غير اينها، ذات مقدسي که مستجمع جميع صفات کمال و جمال و جلال باشد که معني اللّه است ديگر که ميتواند به عزت او پي ببرد، و اما عزت رسول اشرف مخلوقات سيد رسل خاتم انبياء، داراي مقام محمود، نصرت الهي غلبه بر کفار و مشرکين شرفياب حضورش مؤمنين که ميفرمايد: إِذا جاءَ نَصرُ اللّه‌ِ وَ الفَتح‌ُ وَ رَأَيت‌َ النّاس‌َ يَدخُلُون‌َ فِي دِين‌ِ اللّه‌ِ أَفواجاً ... السورة نصر جميع آيات، و اما عزت مؤمنين بشارتي که خداوند و وعده‌هايي که بآنها داده چه در دنيا و حين الموت و در قبر و عالم برزخ و صحراي محشر و دخول بهشت و جميع نعم بهشت چه عزتي است بالاتر از اينکه: وَعَدَ اللّه‌ُ المُؤمِنِين‌َ وَ المُؤمِنات‌ِ جَنّات‌ٍ تَجرِي مِن تَحتِهَا الأَنهارُ خالِدِين‌َ فِيها وَ مَساکِن‌َ طَيِّبَةً فِي جَنّات‌ِ عَدن‌ٍ وَ رِضوان‌ٌ مِن‌َ اللّه‌ِ أَکبَرُ ذلِک‌َ هُوَ الفَوزُ العَظِيم‌ُ توبه آيه 72 و بسيار از آيات ديگر از قرآن.
وَ لکِن‌َّ المُنافِقِين‌َ لا يَعلَمُون‌َ چون نه اعتقاد به پيغمبر و دين و قرآن و مؤمنين دارند و نه بقيامت و مثوبات آن.