اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا لا تُلهِکُم أَموالُکُم وَ لا أَولادُکُم عَن ذِکرِ اللّه‌ِ وَ مَن يَفعَل ذلِک‌َ فَأُولئِک‌َ هُم‌ُ الخاسِرُون‌َ «9»
اي کساني که ايمان آورده‌ايد باز ندارد اموال شما و نه اولاد شما شما را از ذکر پروردگار و کسي که چنين کند پس آنها زيان کار هستند و خسران دارند.
مصداق اينکه آيه شريفه در اينکه دوره حاضره بسيار است که تمام هم آنها و سعي آنها و فکر آنها در جمع مال دنيا است نه در بند نماز و زکاة و خمس و تحصيل احکام الهي و معارف حقه هستند و اشتغال بملاهي و معاصي و هوي پرستي و خود خواهي و خوشگذراني دارند حتي اولادهاي خود را خارجه ميفرستند براي تحصيل يک رتبه و جاه
جلد 17 - صفحه 27
و يک حقوق کافي وافي و بي دين برميگرداند و اسم خود را مؤمن و شيعه ميگذارند.
يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا خطاب به جميع مؤمنين است تا دامنه قيامت.
لا تُلهِکُم باز ندارد و غفلت پيدا نکنيد.
أَموالُکُم از باب مثال است رياست اسم عنوان هوي پرستي شهوت‌راني جاه مقام زخارف دنيوي از عمارات عاليه و فرش زيبا و اثاث البيت مطابق مد روز که کلمه اموال شامل جميع اينها ميشود.
وَ لا أَولادُکُم دختران و پسران از سن هفت سالگي کلاسها را طي کنند تا دکتر و ليسانسيه شوند نه معرفت باصول دين و نه در بند احکام شرع و نه تهذيب اخلاق و نه تکميل ايمان.
(عَن ذِکرِ اللّه‌ِ) ذکر الهي اتيان بفرائض و واجبات شرعي بالاخص تحصيل علوم ديني و معارف الهيه از عقايد حقه و اخلاق فاضله و احکام شرعيه و عمل بر طبق آنها و ترک معاصي و مخالفت اوامر شرع و ارتکاب محرمات که بکلي خدا را فراموش کردن و عذر خواهي که گرفتاريها مجال اينگونه امور را نميدهد بلکه در نظر بسيار از جامعه اينکه امور را مانع از ترقي و تعالي ميدانند و اهل عبادت را امل ميشمارند و ميگويند:
اينکه علما و آخوندها ما را از ترقي و تعالي باز داشته‌اند.
وَ مَن يَفعَل ذلِک‌َ فَأُولئِک‌َ هُم‌ُ الخاسِرُون‌َ خسران در تجارت اينکه است که علاوه از اينکه نفعي نبرده و سرمايه را هم از دست داده مديون ديگران شده باصطلاح ورشکسته، اينها علاوه از اينکه خود را از سعادت و فيوضات و مثوبات الهي دنيوي و اخروي محروم کردند و سرمايه عمر را هم بباد دادند خود را در معرض عذاب و عقوبات و بليات دنيوي و اخروي و سختي عقبات انداختند.