تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِکُمْ أَمْوالُکُمْ وَ لا أَوْلادُکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ «9»
بعد از آن خطاب به اهل ايمان فرمايد:
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا: اى کسانى که ايمان آورديد به خدا و رسول، لا تُلْهِکُمْ أَمْوالُکُمْ: بايد که مشغول نسازد شما را مالهاى شما، وَ لا أَوْلادُکُمْ: و نه اولاد
«1» منهج الصادقين، جلد 9، صفحه 297.
«2» مدرک ياد شده.
جلد 13 - صفحه 183
شما، عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ: از ياد کردن خدا، که آن نماز پنجگانه يا جميع فرايض يا قرآن يا جهاد يا شکر نعمتها و صبر بر بلاها و رضا به قضاى الهى است، چه مقتضاى ايمان آنست که دوستى خدا غالب باشد بر تمام دوستيها.
بيان: آيه نهى است اهل ايمان را از مشغول شدن به اموال و تصرف در آن، و سعى در تدبير آن و تلذذ و استماع به منافع آن، و رنج در طلب آن و از مسرور شدن به لقاى اولاد و شفقت نمودن بر ايشان، و قيام به مؤنت آنان و تسويه آنچه مصلح ايشان باشد از معاش به حدى که باز دارد علقه آنها انسان را از طاعت الهى، و وارد سازد در غضب سبحانى به سبب محبت آنان.
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِکَ: و هر که بکند اين کار را، يعنى به واسطه دلبستگى به مال و اولاد، از حق و وظايف حق بازماند، فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ: پس آن گروه ايشانند زيانکاران، که عظيم باقى را به حقير فانى تبديل نموده‌اند.
تبصره: خداوند منان از راه لطف و مرحمت نسبت به مؤمنان، اعلام فرمايد که جمع‌آورى مال و منال دنيا و علاقه محبت اولاد، آنها را باز ندارد از ياد خدا که سبب شود کوتاهى و تقصير در اداى وظيفه ايمانى و محرومى از سعادت جاودانى، چنانچه امروزه مشاهده شود براى به دست آوردن مال و عوارضات دنيا، بعضى از مؤمنين رضاى الهى را غافل شده، مرتکب افعال غير مشروعه و معاملات محرّمه شوند و به خيالات خود توجيهات و محظوراتى ذکر کنند. و همچنين نسبت به اولاد، ياد خدا را فراموش نموده، براى خوشايند ابناء زمانه، او را به هر لباسى و به هر روشى و به هر زيّى و به هر تربيتى ارائه دهند که در نتيجه عفت و عصمت وديعه الهى را بتدريج تغيير، و آثار ناهنجارى و بى‌حيائى آشکار، و عاقبت شآمت انحراف از فطرت اسلاميه هويدا گردد. ملاحظه احوال دوران عصر امروزه، بر اين مدعا شاهد بزرگى است.