«وَبالَ» به معناى سنگينى است؛ به غذايى که معده را سنگين کند «وبيل» و به باران سنگين «وابل» گويند، آنگاه به هر امر سنگينى که مايه ضرر و زيان شود، «وبال» گفته شده است. اين کلمه چهار مرتبه «1» در قرآن آمده و در تمام موارد مراد از آن، گرفتارى و سختى دنيوى است.
کيفر الهى اختصاص به قيامت ندارد، در برخى موارد خداوند هم در دنيا کيفر داده است و هم در قيامت کيفر مى‌دهد مانند قوم‌نوح که غرق شدند و قوم‌هود که به وسيله باد و
«1». مائده، 95؛ حشر، 15؛ طلاق، 9؛ تغابن، 5.
جلد 10 - صفحه 74
قوم‌صالح که با صيحه و صداى وحشتناک و قوم‌لوط که با سنگباران و اصحاب‌فيل که با سجّيل و سنگ‌هاى آتشين، کيفر کارشان را در دنيا چشيدند.