تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ «8»
جلد 13 - صفحه 194
فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ: پس ايمان بياوريد به خدا و به پيغمبر او که حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است، وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا: و به نور آنچنانى که نازل فرموديم. مراد قرآن مجيد است. تسميه قرآن به نور، به جهت آنست که بنفسه ظاهر است در اعجاز، و مظهر حقايق احکام حلال و حرام است. يا از حيثيت آنکه متضمن ادله و حجج هاديه است، چنانچه به سبب نور از ظلمات نجات يابند، همچنين به واسطه پيروى قرآن، از ظلمات کفر و نادانى و شقاوت و گمراهى، به سر منزل ايمان و علم و سعادت راهنمائى مىيابند. وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ: و خداى تعالى به آنچه مىکنيد از اقرار و انکار، آگاه است، پس شما را بر آن جزا خواهد داد.