تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
زَعَمَ الَّذِينَ کَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلى وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ وَ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ «7»
بعد از آن سبب عقوبت کافران را اخبار مى‌فرمايد که:
زَعَمَ الَّذِينَ کَفَرُوا: گمان کنند آنانکه کافر شدند، أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا: اينکه هرگز مبعوث نشوند روز قيامت، قُلْ بَلى وَ رَبِّي: بگو اى پيغمبر در رد قول آنها: آرى مبعوث خواهيد شد سوگند به پروردگار من، لَتُبْعَثُنَ: که هر آينه البته البته زنده شويد روز قيامت، ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ: پس هر آينه البته البته آگاه شويد به جزاى آنچه کرده‌ايد در دنيا. مراد اخبار از محاسبه و مجازات است، يعنى البته حساب شما کنند و شما را به جزا و سزا رسانند، وَ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ: و اين زنده گردانيدن و جزا دادن، بر خداى تعالى آسان است به جهت قبول ماده و حصول قدرت تامه.
بيان: شخص عاقل بصير که مشاهده نمايد خلق آسمان و زمين که اعلى و اعظم و اجل از حشر و نشر است، هر آينه حکم نمايد به اينکه ذاتى که قادر است بر خلقت اجرام افلاک و کواکب، البته در جنب قدرت قاهره او، اعاده ارواح به اجساد، سهل و آسان باشد، چنانچه در ابتدا ايجاد فرمود، لذا فرمايد: (کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ).