1- شيطان، انسان را از انفاق اموال مرغوب باز مى‌دارد. «أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ... الشَّيْطانُ يَعِدُکُمُ الْفَقْرَ ...»
2- بخل شما، فقرا را به فساد وفحشا مى‌کشاند. «يَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشاءِ»
3- انسان در انتخاب راه خدا يا شيطان، آزاد است. «الشَّيْطانُ يَعِدُکُمُ ... وَ اللَّهُ يَعِدُکُمْ»
4- اطرافيانى که انسان را از انفاق باز مى‌دارند و از آينده مى‌ترسانند، ولى نسبت به گناهان تشويق مى‌نمايند، شيطانند. «الشَّيْطانُ يَعِدُکُمُ»
5- ميان فقر و فحشا، رابطه است. بعضى از گناهان بخاطر ترس از فقر است.
«يَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشاءِ»
6- انفاق نکردن، از نمونه‌هاى زشتى و فحشا مى‌باشد. «لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ ... الشَّيْطانُ يَعِدُکُمُ ...»
7- انفاق، مال را زياد مى‌کند وسبب آمرزش گناهان است. «أَنْفِقُوا ... اللَّهُ يَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا»
8- با موانع انفاق و افکار شيطانى، مبارزه کنيد. در برابر ترس از فقر، به ياد فضل و لطف خدا باشيد. «مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا ...»
9- هر فکر و توهّمى که براى شما تنگ‌نظرى، ترس و اثر منفى بياورد، شيطانى
«1». تفسير فخررازى، ذيل آيه.
جلد 1 - صفحه 427
است و هر فکر و الهامى که براى شما حرکت، نشاط و سعه‌صدر آورد، الهى است. «وَ اللَّهُ يَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا ...»