تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَنْ تَنْفَعَکُمْ أَرْحامُکُمْ وَ لا أَوْلادُکُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَکُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ «3»
لَنْ تَنْفَعَکُمْ أَرْحامُکُمْ: هرگز نفع نخواهد رسانيد شما را خويشان شما، وَ لا أَوْلادُکُمْ: و نه فرزندان شما، يعنى امروز مودت مىورزيد با کفار و مشرکان به سبب محبت فرزندان و خويشان، و حال آنکه ايشان هرگز نفعى به شما نرسانند. بعد از آن فرمايد: يَوْمَ الْقِيامَةِ: روز قيامت، يَفْصِلُ بَيْنَکُمْ: جدا کند و فصل فرمايد خدا ميان شما و اولاد و خويشان، يعنى کافران را به جهنم فرستد و مؤمنان را به بهشت، پس چيست شما را که ترک مىکنيد حق خدا را جهت مراعات کسانى که به شما نفع نخواهند رسانيد و فرداى قيامت از شما جدا خواهند شد. وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ: و خداى تعالى به آنچه شما مىگيريد از دوستى و دشمنى، بَصِيرٌ: بينا است و شما را بدان جزا و سزا خواهد داد.
بيان: آيه شريفه تخطئه رأى مسلمانان در موالات با کفار به آنچه راجع
جلد 13 - صفحه 126
است: اولا به حال کسانى که موالات مىکنند به ايشان، و ثانيا به آنچه مقتضى اين موالات است، به جهت اعلام ايشان است بر آنکه هر يک از اين جهتين، فاسد و باطل، و هيچگونه فايدهاى بر آن مترتب نخواهد بود.
(آيه 4)