تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذِينَ کَفَرُوا وَ اغْفِرْ لَنا رَبَّنا إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ «5»
جلد 13 - صفحه 129
رَبَّنا لا تَجْعَلْنا: اى پروردگار ما قرار مده ما را، فِتْنَةً لِلَّذِينَ کَفَرُوا:
آزمايش براى آنان که کافر شدند، يعنى ايشان را بر ما مسلط مفرما و به دست ايشان ما را مفتون و معذب مفرما، تا در حق ما نگويند: اگر ايشان حق مىبودند، در دست ما گرفتار نمىشدند. 2- ايشان را بر ما مستولى ننما تا ما را از دين تو در فتنه اندازند و از آن منحرف سازند. 3- لطف خود را شامل حال ما ساز تا بر فتنه و اذيت آنان صبر کنيم و تابع ايشان نشويم. 4- نگاه دار ما را از موالات ايشان، چه اگر با ايشان به طريق موالات سلوک کنيم، خلاف رضاى تو رفتار نموديم. 5- يا ما را مخذول مفرما در وقت محاربه با آنها، وَ اغْفِرْ لَنا رَبَّنا: و بيامرز ما را اى پروردگار ما از آنچه تفريط کرديم در راه تو، إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ: بدرستى که تو غالبى در حکم، پس شر آنها را از ما دفع فرما، دانائى که تمام کارهاى تو، به حکمت و مصلحت مىباشد.
(آيه 6)