تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَکُمْ وَ بَيْنَ الَّذِينَ عادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً وَ اللَّهُ قَدِيرٌ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ «7» عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَکُمْ‌: اميد است خدا قرار دهد ميان شما، وَ بَيْنَ الَّذِينَ عادَيْتُمْ مِنْهُمْ‌: و ميان آنانکه دشمن داشتيد از کفار مکه که خويشان شمايند، مَوَدَّةً: دوستى و يارى؛ و آنچنان بود که جمعى از صناديد قريش، در عام الفتح ايمان آوردند و کسان ايشان را با ايشان محبتى تمام پيدا شد به برکت اسلام. وَ اللَّهُ قَدِيرٌ: و خداى تعالى تواناست به همه مقدورات، پس قادر است بر آنکه دشمنى را به دوستى مبدل، و اسباب مودت را بر ايشان آسان فرمايد. وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌: و خداى تعالى بسيار بسيار آمرزنده است کسى را که موالات کرده‌ جلد 13 - صفحه 131 باشد با کفار پيش از نهى، مهربان است بر آنکه بعد از نهى، قطع مودت کرده باشد. يا آمرزنده و بخشاينده است کسى را که اسلام آورد از مشرکان.