«جلاء» به معناى ترک ديار و وطن به خاطر گرفتارى و بلاست.
«شَاقُّوا» از «شق» به معناى ايجاد شکاف و جدايى و جبههگيرى و دشمنى است.
در سوره مجادله آيه 21 فرمود: «کَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي» و در اين آيه مىفرمايد:
«کَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ» يعنى هم پيروزى وهم جلاى وطن با اراده الهى است.
مشابه آيه 4، در سوره انفال آيه 13 درباره جنگ بدر آمده است.
«شَدِيدُ الْعِقابِ» بودن منافاتى با «أرحم الراحمين» بودن خداوند ندارد، زيرا هر کدام در جاى خود است، در دعاى افتتاح مىخوانيم: «و ايقنت انک أرحم الراحمين فى موضع العفو و الرحمة و أشد المعاقبين فى موضع النکال و النقمة»