1- حداقل کيفر پيمان شکنى، تبعيد و بيرون راندن از وطن است. (بنى نضير به خاطر توطئه و خيانت مستحق کيفر سخت بودند، ولى آن حکم به تبعيد شدنشان تبديل شد.) «لَوْ لا أَنْ کَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا»
2- ستيزهجوئى، سبب قهر الهى و تبعيد بنىنضير شد، نه يهودى بودن آنان.
«ذلِکَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ»
3- کيفرهاى الهى بر اساس عملکرد انسان و عادلانه است. «ذلِکَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ»
4- جبههگيرى در برابر رهبر آسمانى، در واقع جبههگيرى در برابر خداست. (در ابتداى آيه، جبههگيرى در برابر خدا و رسول است ولى پايان آن، جبههگيرى در برابر خداوند مطرح شده است.) شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ... يُشَاقِّ اللَّهَ
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 540