1- گرچه افراد نيازمند، نظرى به اموال ما ندارند، «يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ» ولى ما بايد آنان را بهرهمند سازيم. «لِلْفُقَراءِ»
2- علاقه به وطن، يک حق طبيعى و الهى است که قابل پيگيرى است. «أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ»
3- کسانى در ادّعاى ديندارى صادقند که در عين فقر و آوارگى، حامى خدا و رسول باشند. لِلْفُقَراءِ ... أُخْرِجُوا ... يَنْصُرُونَ اللَّهَ ... هُمُ الصَّادِقُونَ
جلد 9 - صفحه 546
4- کمالاتى قابل ستايش است که دائمى باشد. يَبْتَغُونَ ... يَنْصُرُونَ (فعل مضارع نشان استمرار است.)
5- دنيا همراه با آخرت ارزش دارد. فَضْلًا ... وَ رِضْواناً
6- افراد مخلص، الطاف الهى را فضل او مىدانند، نه حق خود. «فَضْلًا مِنَ اللَّهِ»
7- صداقت با عملکرد روشن مىشود نه با شعار. يَنْصُرُونَ ... الصَّادِقُونَ