پیام‌های تفسیر نور

1- حال که خداوند از انفاق ما با خبر است، پس بهترين مال را با والاترين اهداف خرج کنيم. «ما أَنْفَقْتُمْ ... فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ» 2- انفاق، مخصوص ثروتمندان واموال زياد نيست، مال کم را نيز انفاق کنيد. «مِنْ نَفَقَةٍ» گاهى يک برگ زرد پائيزى، کشتى چندين مورچه در حوض مى‌شود. 3- ايمان به اينکه خداوند مى‌داند، بهترين دلگرمى براى انفاق وعمل به تعهّدات‌ «1». «مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ» نساء، 77. جلد 1 - صفحه 429 ونذرهاست. «فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ» 4- تشويق و هشدار، در کنار هم عامل رشد است. جمله‌ «فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ» عامل تشويق، و جمله‌ «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ» هشدار است. 5- وفاى به نذر، واجب و ترک آن ظلم است. «نَذَرْتُمْ ... ما لِلظَّالِمِينَ» 6- ظلم به خود، راه توبه و کفّاره دارد، ولى در ظلمى که به محرومان به خاطر ترک انفاق مى‌شود، ظالم هيچ ياورى ندارد. «وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ» 7- شفاعت، شامل حال افراد بخيل نمى‌شود. «1» «وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ» 8- اگر انگيزه بخل، استمداد و يارى خواستن از مال ومردم باشد، بدانيد هرگاه قهر خداوند بيايد، نه مال و نه مردم کارآيى ندارند. «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ» 9- جرم، با جريمه بايد متناسب باشد. کسى که در دنيا با انفاق، يار ديگران نيست، در آخرت هم ديگران ياور او نخواهند بود. «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ»