تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ (270) وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ: و آنچه صرف کرديد و مى‌کنيد اى مؤمنان از انفاق اندک يا بسيار در پنهانى يا آشکارا به طريق واجب يا مستحب به ريا يا اخلاص در طاعت يا معصيت، أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ: يا نذر نموديد نذر واجب از نذر معين يا غير معين، فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ‌: پس بدرستى که خداى تعالى مى‌داند آن را و به خوب و بد و حلال و حرام آن عالم است. و چون ذات الهى از تمام جزئيات امور آگاه است و هيچ چيز از علم او مخفى نخواهد بود، پس بر وفق آن جزا و سزا خواهد داد از ثواب و عقاب. «1» اصول کافى، کتاب العقل و الجهل، حديث سوّم (جلد اوّل، صحفه 11) تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 494 وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ: و نيست مر ستمکاران که انفاق کنند به ريا يا در معاصى يا به نذر خود وفا نکند، هيچ يارى و نصرت کننده در آخرت که ايشان را از عذاب برهاند و خلاص کند. تسميه ايشان به ظالمان جهت آنست که وضع انفاق و نذر کرده‌اند در غير محل خود و ظلم به نفس خود نموده‌اند به صرف نفقه در معاصى و تخلف نذر، که هر دو موجب عذاب آخرت است.