فرمان تقوا در اين آيه تکرار و تأکيد شده است که علاوه بر تأکيد، مى‌تواند معانى متعدّدى داشته باشد، از جمله:
1. تقواى اول مربوط به اصل کار و تقواى دوم مربوط به کيفيّت آن باشد.
2. تقواى اول مربوط به انجام کار خير و تقواى دوم مربوط به ترک محرمات باشد. 3. و شايد تقواى اول مربوط به توبه از گذشته و تقواى دوم مربوط به ذخيره آينده باشد.
در روايات مى‌خوانيم: با نيمى از يک دانه خرما، يا اگر نداريد با سخنان خوب، دل‌هايى را شاد کنيد تا در قيامت که خداوند مى‌پرسد: من به تو چشم و گوش و ... دادم چه ذخيره‌اى فرستادى، شرمنده نباشيد. زيرا در آن روز بعضى به هر سو مى‌نگرند، ولى ذخيره‌اى که وسيله نجاتشان باشد از پيش نفرستاده‌اند. «1»