تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ «19»
وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِينَ: و مباشيد اى مؤمنان مانند کسانى که، نَسُوا اللَّهَ:
فراموش کردند، يعنى واگذاشتند احکام خداى را و ترک کردند اوامر و نواهى الهى را. مراد يهودان و مشرکين که مطلقا پيروى احکام خدا نکردند، مانند کسى که به کلى فراموش کرده باشد چيزى را و اصلا به خاطر خود نياورد.
فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ: پس خداى تعالى فراموش گردانيد بر ايشان نفسهاى ايشان را، و سلب نمود توفيق را از ايشان به سوء اختيار آنان اعراض از هدايت را، و بدان سبب مقدم نداشتند چيزى براى فرداى قيامت. يا محروم ساخت ايشان را از حظوظ آخرت، و در روز قيامت شدايد و اهوال را به ايشان نمايد، و بدان جهت نفسهاى خود را فراموش کنند. يا چون به وقت کفر و عصيان، خداى را فراموش کردند به سبب فرط عناد و طغيان، با وجود ظهور دلايل و برهان بر اطاعت رحمن، حق سبحانه نيز توبه و انابه را بر ايشان فراموش گردانيد و آنها را به حال خود واگذاشت. أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ: آن گروه، ايشانند بيرون رفتگان از دائره فرمان حضرت سبحان، يعنى کاملند در فسوق و عصيان، و منهمک در کفر و طغيان.