تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ «22» بعد از آن به جهت تعظيم قرآن، اظهار ربوبيت و عظمت خود فرمايد: هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ: ذاتى که قرآن را نازل فرموده، خدائى است که نيست معبودى مستحق پرستش و ستايش، مگر ذات يگانه او. اين صفت دارد که: عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ: داناى آنچه نهان است علم او بر بندگان از جواهر قدسيه و احوالشان و غير آن، و آنچه مشاهد ايشان است از اجرام و اعراض، يعنى داناى جميع پوشيده و آشکار است. اقوال ديگر: 2- عالم به ضمائر قلوب و اقوال. 3- عالم به دنيا و آخرت. 4- عالم به موجود و معدوم. 5- عالم به‌ جلد 13 - صفحه 115 حيات و ممات. 6- عالم به ارزاق و آجال. 7- عالم به آنچه هست و خواهد بود. در اين کلام وصف او سبحانه است به اينکه: عالم به جميع معلومات است، چه معلومات از اين دو قسم بيرون نيست. هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ‌: او است بسيار بخشنده که رحمت عامه سابقه او در دنيا احاطه به جميع خلق نموده، بزرگ بخشايش، که رحمت خاصه او در آخرت که غفران و رضوان است به مؤمنان رسيده. پس به جهت تأکيد فرمايد: