1- از ايجاد فشار اقتصادى و ترک انفاق، براى ايمان آوردن کفّار استفاده نکنيد.
«لَيْسَ عَلَيْکَ هُداهُمْ ... وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِکُمْ»
2- هدايت، توفيق الهى است که تنها شامل دلهاى آماده مىشود. «يَهْدِي مَنْ يَشاءُ»
3- رسيدگى به محرومان، يک وظيفه انسانى است. پس بر غير مسلمانان نيز انفاق کنيد. «وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِکُمْ»
4- اسلام، مکتب انسان دوستى است و فقر و محروميّت را حتّى براى غير مسلمانان نيز نمىپسندد. «وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِکُمْ»
5- فايدهى انفاق به خودتان باز مىگردد و روح سخاوت را در شما زنده مىکند.
با انفاق از پيدايش اختلافات طبقاتى و انفجارهاى اجتماعى جلوگيرى شده و در جامعه ايجاد محبّت مىگردد. انفاق مايه محروميّت شما نيست، بلکه سبب مصونيّت شماست. «فلانفسکم»
جلد 1 - صفحه 432
6- جز براى خداوند انفاق نکنيد. زيرا تمام فوائد و آثار دنيايى آن، دير يا زود از ميان مىرود، ولى اگر انفاق براى خدا باشد، تا ابد از برکات آن بهرهمند خواهيد بود. «إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ»
7- مال ودارايى خير است. «ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ»
8- در انفاق دست و دل باز باشيد. زيرا آنچه انفاق مىکنيد، بدون کم و کاست بازخواهيد گرفت. «يُوَفَّ إِلَيْکُمْ»
9- بهرهگيرى در قيامت، زمانى است که هدف از انفاق تنها رضاى خدا باشد. «إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ ... يُوَفَّ إِلَيْکُمْ»