1- داشتن روحيّهى انفاق و سخاوت مهم است، نه يکى دو بار انفاق آنهم از روى ترحّم. «يُنْفِقُونَ» فعل مضارع بر استمرار دلالت دارد.
2- تعيين نشدن اجر الهى، نشانهى گستردگى آن است. «أَجْرُهُمْ»
3- وعدههاى الهى، بهترين مشوّق انسان در کارهاى نيک است. «فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ»
4- آرامش و امنيّت، از برکات انفاق است. «لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ»