اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الَّذِين‌َ يُنفِقُون‌َ أَموالَهُم بِاللَّيل‌ِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُم أَجرُهُم عِندَ رَبِّهِم وَ لا خَوف‌ٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنُون‌َ (274)
اخبار زيادي از طرق خاصه و عامه که در برهان و غير آن نقل کرده‌اند که اينکه آيه شريفه در مدح امير المؤمنين علي عليه السّلام نازل شد که آن حضرت چهار درهم نقره داشت و بيش از اينکه نداشت يکي را شب انفاق فرمود و يکي روز، يکي سرّا يکي علانيه و اينکه آيه شريفه در مقام ترغيب و تحريص بر انفاق است که هر نحوي باشد شب باشد يا روز سرّي باشد يا علانية اجر آن نزد خداوند محفوظ است و فرداي قيامت نه خوف از عذاب دارند نه حزن از نرسيدن بثواب خداوند آنها را بمثوبات خود نائل ميفرمايد و از عذاب خود نجات ميدهد و ايمن ميگرداند با شرايط مذکوره در آيات سابقه.