تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) نَحْنُ جَعَلْناها تَذْکِرَةً وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ (73) نَحْنُ جَعَلْناها تَذْکِرَةً: ما قرار داده‌ايم آتش را ياد کردنى تا چون آن را ببينيد، آتش جهنم را ياد کنيد. و از اين جهت است که همه اسباب معايش را به آن معلق و همه شما را محتاج آن ساخته، اکثر اوقات نزد شما حاضر باشد و شما آن را منظور نظر داشته از آتش جهنم متذکر شويد. يا اين آتش را نمونه آتش جهنم قرار داده‌ايم چنانچه از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله مروى است که: انّ نارکم هذه الّتى توقدها بنو آدم جزء من سبعين جزء من نار جهنّم: «1» اين آتش شما، مى‌افروزند آن را فرزند آدم، جزوى است از هفتاد جزء آتش جهنم. يا اين آتش را به بصيرت شما ساختيم تا اهل بصيرت بدانند که ذاتى که قادر است بر احداث آتش در درخت سبز و تر که متضمن اجزاء مائيه باشد که در کيفيت ضد آنست، هر آينه قادر باشد بر تازه ساختن نهال وجود انسانى بعد از خشکى و مردگى آن. وَ مَتاعاً لِلْمُقْوِينَ‌: و گردانيديم آتش را برخوردارى، يعنى سبب نفع مر کسانى را که نزول کننده‌اند در قواء که بيابانى است که از آبادانى خالى باشد، يعنى آن را منفعت مسافران گردانيديم. يا منفعت کسانى که شکم ايشان از طعام خالى باشد. حاصل آنکه آتش را سبب انتفاع جميع مردمان گردانيديم تا در تاريکى به روشنائى آن مى‌نشيند و در سرما به آن گرم مى‌شوند و در طبخ و غير آن بدان نفع يابند.