1- خداوند در اين سوره، فکر انسان را از نطفه و بذر و آب و آتش تا مسير حرکت کرات آسمانى جولان مى‌دهد. أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ ... فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ
2- خداوند، گاهى به چيزهاى کوچکى مانند انجير سوگند ياد مى‌کند، «وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ» و گاهى به کهکشان و مسير ستارگان. آرى براى خداوند کوچک و بزرگ، کاه و کوه يکى است. «فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ»
3- هر ستاره‌اى، مدار و مسير حرکت منظّم و مخصوص به خود دارد. «بِمَواقِعِ النُّجُومِ»
4- بشر به تمام مسيرهاى کرات آگاه نيست و علم نجوم و کيهان‌شناسى انسان على‌رغم تلاش او ناقص است. «لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ»