«مُدْهِنُونَ» از «دهن» به معناى روغن است. مداهنه، گاهى به معناى مدارا و ملايمت و گاهى سستى و ضعف مى‌آيد.
پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله همراه با عدّه‌اى در حال مسافرت بودند که با کمبود آب مواجه شدند و عطش بر مردم غلبه کرد. پيامبر صلى الله عليه و آله دست به دعا برداشتند و باران باريد و همه را سيراب کرد. در اين ميان يکى گفت: اين باران به خاطر طلوع فلان ستاره است (نه دعاى پيامبر)! که اين آيه نازل شد. «وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ» و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: به جاى شکر روزى‌هايتان، تکذيب مى‌کنيد. «1»
آرى همواره در جامعه افرادى وجود دارند که موجوديّت و شخصيّت خود را در مخالفت با ديگران مى‌بينند و تمام هنر خود را در کوک کردن ساز مخالفت بکار مى‌گيرند. اگر همه موافق باشند او مخالفت مى‌کند و اگر همه مخالف باشند، او موافق است. او کار به دليل ندارد و دوست دارد هميشه بر خلاف ديگران حرکت کند و اين نگرش در حرکات و گفتار و برخوردهاى شخصى او نمايان است. او سعى مى‌کند در چگونگى اصلاح سر و صورت يا رنگ و نوع لباس، يا لحن و صوت و استفاده از الفاظ و اصطلاحات و يا نوشتار، حتى در نام‌گذارى فرزند، رفتارى غير متعارف و انگشت‌نما داشته باشد و به اين طريق خود را جدا و بهتر از ديگران مطرح کند.
«1». تفسير نمونه.
جلد 9 - صفحه 444