پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند، هم آفريننده هستى است، هم مدير و مدبّر امور هستى. خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ‌ ... لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ 2- خداوند، نه در آفريدن شريک دارد، هُوَ الَّذِي خَلَقَ‌ ...، نه در اداره کردن نيازمند شريک است. «لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ» 3- خداوند، سرچشمه هستى است، «هُوَ الْأَوَّلُ» و پايان هستى به او باز مى‌گردد. «وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ» 4- هستى داراى هدف و در حرکت به سوى خداوند است. «إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ» 5- گردش شب و روز و کوتاه و بلند شدن ايام، نمونه‌اى از تدبير الهى است. لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ‌ ... يُولِجُ اللَّيْلَ‌ ... 6- خداوند هم به کردار ما آگاه است، «بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ» و هم به افکار و نيّات ما. «عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ»