اين آيه، برابر رباخواران که «کفّار اثيم» هستند، سيماى مؤمنان را ترسيم مىکند که عمل صالح انجام داده و نماز را بر پاى مىدارند و زکات پرداخت مىکنند. تا اشاره به اين باشد که
جلد 1 - صفحه 441
زمينهى برچيده شدن ربا در جامعه، توجّه به ايمان وعمل صالح واحياى نماز وزکات است.
مردم چهار گروهند:
1. گروهى ايمان آورده و عمل صالح انجام مىدهند که اينان «مؤمنانند».
2. گروهى، نه ايمان آورده ونه کار شايسته انجام مىدهند که اينان «کافرانند».
3. گروهى ايمان دارند، ولى عمل صالح ندارند که اينان «فاسقانند».
4. گروهى ايمان ندارند، ولى اظهار ايمان مىکنند و در ظاهر کار نيک انجام مىدهند که اينان «منافقانند».
اگر رباخواران از خدا و مردم بريدهاند، امّا در مقابل، کسانى هستند که اهل ايمان و عمل صالح بوده و از طريق نماز، با خداوند مرتبط مىباشند و با پرداخت زکات با مردم پيوند دارند.