در قرآن کريم، صدها آيه درباره کمک به محرومان، در قالب زکات، خمس، صدقه، انفاق،
جلد 9 - صفحه 461
قرض الحسنه، اطعام، ايثار و ... مطرح شده است. هم چنين براى نوع و مقدار انفاق، شرايط انفاق کننده و انفاق شونده دستوراتى دارد. در آيات گذشته اين سوره، اين آيه و آيات بعد نيز به مسئله کمک به محرومان توجّه خاص شده است.
در آيه هفتم، فرمان انفاق داد و فرمود: «أَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَکُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ» شما ميراثبر گذشتگان هستيد، از آنچه به ارث بردهايد انفاق کنيد. در اين آيه تارکان انفاق را توبيخ مىکند، «وَ ما لَکُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا» و هشدار مىدهد که آنچه را به دست آوردهايد، به ارث خواهيد گذاشت و خواهيد رفت، چرا به دست خود انفاق نمىکنيد؟ «وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
سبقت و سابقه در کارهاى نيک، يکى از ملاکهاى ارزشيابى است. انفاق در شرايط سخت قبل از فتح مکّه، با انفاق در شرايط عادّى بعد از آن يکسان نيست.