1- در قيامت، مردم يکديگر را مىبينند و از وضعيّت ديگران آگاه مىشوند.
يَوْمَ تَرَى ...
2- زن ومرد در دريافت پاداش الهى وتکامل معنوى يکسانند. «الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ»
3- نور ايمان، در قيامت مجسّم گشته و راهنماى مؤمنان به سوى بهشت مىشود.
«يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ»
4- بشارت به نعمت، خود نعمتى معنوى و روانى است. «بُشْراکُمُ الْيَوْمَ»
5- رستگارى واقعى در قيامت جلوه مىکند. «خالِدِينَ فِيها ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»