پیام‌های تفسیر نور

1- حوادث، هدفدار است. ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ ... لِکَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَکُمْ‌ ... 2- نعمت‌ها از خداوند است، «آتاکُمْ» ولى سلب نعمت به خداوند نسبت داده نشده است. «ما فاتَکُمْ» 3- علم به آثار و اهداف حوادث، سبب آرامش است. فِي کِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها ... لِکَيْلا تَأْسَوْا 4- خداوند از ثبت حوادث در لوح محفوظ خبر داده تا بندگان غصّه نخورند و مغرور نشوند. لِکَيْلا تَأْسَوْا ... وَ لا تَفْرَحُوا 5- غم و شادى طبيعى بد نيست، اندوه خوردن بر گذشته‌ها و يا سرمست شدن به داشته‌ها مذموم است. لِکَيْلا تَأْسَوْا ... وَ لا تَفْرَحُوا 6- کسى که از مقدّرات الهى غافل است، گمان مى‌کند فضيلتى دارد که خداوند به خاطر آن به او نعمت داده و لذا بر ديگران فخر مى‌فروشد. «مُخْتالٍ فَخُورٍ» «1». نهج‌البلاغه، حکمت 439. جلد 9 - صفحه 483 7- خيال‌هاى درونى، مقدّمه فخر فروشى‌هاى بيرونى است. «مُخْتالٍ فَخُورٍ»