مراد از «البينات»، معجزاتِ روشنگر است که حجّت را بر مردم تمام مىکند و مراد از «الْکِتابَ»، وحى آسمانى است که بايد مکتوب شود و کتاب گردد.
مراد از «ميزان»، يا همين ترازوى مورد استفاده در داد و ستدهاست که نماد قسط و عدالت است و يا قوانين شريعت که معيار سنجش حق از باطل است و يا عقلِ بشر، که ميزان شناخت نيک از بد است. «1»
مراد از انزال آهن در «أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ»، شبيه انزال چهارپايان در «أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ» «2» مىباشد. زيرا بر اساس آيهى «وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ» «3» منشأ وجودى هر چيز نزد خداوند است و او هر موجودى را پس از تعيين حدود وجوديش، به اين عالم مىآورد، که اين خود نوعى نزول است. «4»
مراد از يَنْصُرُهُ ... بِالْغَيْبِ آن است که خداى ناديده و رسولان او را بى آنکه ديده باشند يارى کنند و روشن است که مراد از يارى خدا، يارى دين اوست که توسط رسولان به مردم ابلاغ شده است.
بهرهگيرى از آهن، بارها در قرآن مطرح شده است. ذوالقرنين براى ساختن سد معروف خود، از مردم، آهن تقاضا کرد. نرم شدن آهن در دست حضرت داود، يکى از نعمتهاى ويژه خداوند به اوست، «أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ» «5» در اين آيه نيز براى آهن کلمه منافع به کار رفته است، در قيامت نيز برخى ابزار عذاب مجرمان از آهن است. «وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ» «6»