اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ قَفَّينا عَلي آثارِهِم بِرُسُلِنا وَ قَفَّينا بِعِيسَي ابن‌ِ مَريَم‌َ وَ آتَيناه‌ُ الإِنجِيل‌َ وَ جَعَلنا فِي قُلُوب‌ِ الَّذِين‌َ اتَّبَعُوه‌ُ رَأفَةً وَ رَحمَةً وَ رَهبانِيَّةً ابتَدَعُوها ما کَتَبناها عَلَيهِم إِلاَّ ابتِغاءَ رِضوان‌ِ اللّه‌ِ فَما رَعَوها حَق‌َّ رِعايَتِها فَآتَينَا الَّذِين‌َ آمَنُوا مِنهُم أَجرَهُم وَ کَثِيرٌ مِنهُم فاسِقُون‌َ «27»
پس از آن در تبع آن رسل و در اثر آنها رسولان ديگري فرستاديم بر اقوام ديگر که انبياء بني اسرائيل باشند و در اثر آنها و پس از آنها عيسي بن مريم را
جلد 16 - صفحه 443
فرستاديم و به او داديم انجيل را و جعل نموديم در قلوب آنهايي که متابعت کردند عيسي را رأفت و مهرباني و رهبانيت که سابقه نداشت و فقط بر تابعين عيسي بود ما ننوشتيم بر آنها مگر براي تحصيل رضاي الهي پس رعايت نکردند حق‌ّ رعايت را آن نحوي که جعل کرده بوديم پس داديم به کساني که ايمان داشتند از آنها اجر آنها را و بسياري از آنها فاسق و کافر بودند.
ثُم‌َّ قَفَّينا عَلي آثارِهِم بِرُسُلِنا قفينا يعني پي در پي بدون فاصله که انبياء بني اسرائيل و اوصياء حضرت موسي و اوصياء ابراهيم در بني اسماعيل بودند وَ قَفَّينا بِعِيسَي ابن‌ِ مَريَم‌َ که تا زمان عيسي انبياء پي در پي بودند مثل داود سليمان، زکريا، يحيي و غير اينها و چون عيسي مبعوث شد نسخ شد شريعت موسي.
وَ آتَيناه‌ُ الإِنجِيل‌َ و انجيل که يکي از کتب اربعه آسماني است باو داده شد.
وَ جَعَلنا فِي قُلُوب‌ِ الَّذِين‌َ اتَّبَعُوه‌ُ که نصاري باشند که ميفرمايد: لَتَجِدَن‌َّ أَشَدَّ النّاس‌ِ عَداوَةً لِلَّذِين‌َ آمَنُوا اليَهُودَ وَ الَّذِين‌َ أَشرَکُوا وَ لَتَجِدَن‌َّ أَقرَبَهُم مَوَدَّةً لِلَّذِين‌َ آمَنُوا الَّذِين‌َ قالُوا إِنّا نَصاري ذلِک‌َ بِأَن‌َّ مِنهُم قِسِّيسِين‌َ وَ رُهباناً وَ أَنَّهُم لا يَستَکبِرُون‌َ مائده آيه 85.
رأفة و رحمة و رهبانية راهب کسي را گويند که از خلق کناره گيرد و در جاي دور از جامعه مشغول عبادت باشد و اينکه مخصوص بنصاري بوده که پيغمبر اکرم (ص) فرمود:
لا رهبانية في الاسلام.
ابتَدَعُوها يعني در امم سابقه سابقه نداشته فقط در اينها جعل و حدوث داشته.
ما کَتَبناها عَلَيهِم إِلَّا ابتِغاءَ رِضوان‌ِ اللّه‌ِ چون غرق دنيا بودند و از عبادات کوتاهي ميکردند اينکه رهبانيت براي آنها جعل شد و لکن فَما رَعَوها حَق‌َّ رِعايَتِها مثل نوع عبادات که يک تصرفاتي اهل ضلال ميکنند و يک بدعتهايي در آنها ميگذارند يا از آنها کم ميکنند.
فَآتَينَا الَّذِين‌َ آمَنُوا مِنهُم أَجرَهُم که حقيقتا ايمان داشتند و حق‌ّ رعايت
جلد 16 - صفحه 444
را مراعات ميکردند.
وَ کَثِيرٌ مِنهُم فاسِقُون‌َ که قائل به تثليث شدند و عيسي را إبن اللّه گفتند و چه کفرياتي در اناجيل خود نوشتند با هزاران معاصي و فسق و فجور.