اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
اقتَرَبَت‌ِ السّاعَةُ وَ انشَق‌َّ القَمَرُ «1»
اما کلام در فضيلت آن از إبن بابويه مسندا از يزيد بن خليفه از حضرت صادق (ع) روايت کرده فرمود:
(من قرء سورة اقتربت السّاعة اخرجه من قبره علي ناقة من نوق الجنّة)
و از حضرت رسالت مرسلا روايت شده فرمود:
(من قرء هذا السورة بعثه اللّه يوم القيامة و وجهه کالقمر ليلة البدر مسفرا علي وجه الخلائق و من قرأها ليلة کان افضل)
و غير اينها از اخبار مرسلة.
اقتَرَبَت‌ِ السّاعَةُ اقتراب قبولي قرب است و ساعت قيامت است هر چه از عمر دنيا ميگذرد بقيامت نزديک مي‌شود و چون پيغمبر را پيغمبر آخر الزمان ميگويند پس آخر زمان دوره رسالت او است و اينکه دو ره منتهي مي‌شود باوّل قيامت چنانچه در حديث ثقلين مي‌فرمايد:
(لن يفترقا حتي يرد اعلي الحوض).
وَ انشَق‌َّ القَمَرُ يکي از معجزات حضرت رسالت شق القمر است که بعض مشرکين چون معجزات آن حضرت را حمل بسحر مي‌کردند گفتند: سحر در آسمانها اثر نمي‌کند اگر ماه را دو نيم کردي ما بتو ايمان ميآوريم حضرت در شب چهاردهم ماه ذي الحجة در مکّه معظمه اشاره فرمود بماه دو نيمه شد نصف آن آمد بطرف مشعر و نصف بطرف صفا سپس بهم وصل شد و بجاي خود برگشت مع ذلک ايمان نياوردند و گفتند: اگر مسافرين شام و يمن آمدند و گفتند: يک همچه قضيّه را ما در همچه شبي مشاهده کرديم ما ايمان ميآوريم و چون مسافرين آمدند و خبر دادند باز هم ايمان نياوردند و اخبار در اينکه باب بسيار است که نقل آنها از وضع اينکه تفسير خارج است رجوع به برهان کنيد ما را کافي است همين آيه شريفه براي
جلد 16 - صفحه 347
اثبات اينکه از ضروريات دين است و انکارش موجب کفر است، چنانچه بر يوشع إبن نون خورشيد برگشت که آنهم شرح مفصلي دارد.