اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَدَعا رَبَّه‌ُ أَنِّي مَغلُوب‌ٌ فَانتَصِر «10»
پس خواند نوح پروردگار خود را بدرستي که من مغلوب اينکه مشرکين شدم پس مرا ياري بفرما و از اينها انتقام بکش: چنانچه در جاي ديگر مي‌فرمايد:
وَ قال‌َ نُوح‌ٌ رَب‌ِّ لا تَذَر عَلَي الأَرض‌ِ مِن‌َ الکافِرِين‌َ دَيّاراً نوح آيه 27.
فَدَعا رَبَّه‌ُ انبياء تا مادامي که احتمال تأثير مي‌دهند که شايد ايمان بياورند يا در نسل آنها مؤمني پيدا شود خودداري مي‌کنند لکن بعد از اينکه مأيوس شدند در مقام نفرين بر مي‌آيند و خداوند آنها را به عذاب هلاک مي‌فرمايد چنانچه حضرت نوح عرض کرد در پيشگاه الهي إِنَّک‌َ إِن تَذَرهُم يُضِلُّوا عِبادَک‌َ وَ لا يَلِدُوا إِلّا فاجِراً کَفّاراً نوح آيه 28 و خداوند هم فرمود: وَ أُوحِي‌َ إِلي نُوح‌ٍ أَنَّه‌ُ لَن يُؤمِن‌َ مِن قَومِک‌َ إِلّا مَن قَد آمَن‌َ فَلا تَبتَئِس بِما کانُوا يَفعَلُون‌َ هود آيه 38.
أَنِّي مَغلُوب‌ٌ که چه اندازه اذيّت کردند به او و به مؤمنين به او.
فَانتَصِر انتقام مرا از آنها بکش و مرا از ظلم آنها نجات ده.