1- قوم عاد از هلاکت قوم نوح عبرت نگرفتند. کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ ... کَذَّبَتْ عادٌ
2- سيماى قوم عاد، تکذيب و انکار است. «کَذَّبَتْ عادٌ»
3- ميان انذار و عذاب رابطه است. (ابتدا انذار و اگر اثر نکرد عذاب) «فَکَيْفَ کانَ عَذابِي وَ نُذُرِ»
4- در تاريخ و سرنوشت ملتها تفکّر کنيد. فَکَيْفَ کانَ ...
5- نتيجهى تکذيب، قهر الهى است. کَذَّبَتْ ... عَذابِي
6- عوامل طبيعى مثل باد مىتوانند وسيلهى کيفر مردم باشند. کَذَّبَتْ عادٌ ... رِيحاً صَرْصَراً
7- زمانها يکسان نيستند. (بعضى زمانها مبارکاند، همچون شب قدر، «لَيْلَةٍ مُبارَکَةٍ» و برخى شوم و نحس.) «يَوْمِ نَحْسٍ»
جلد 9 - صفحه 356
8- با ارادهى خداوند باد هم مىتواند عامل رويش باشد، «أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ» «1» و هم مىتواند عامل ريزش باشد. «تَنْزِعُ النَّاسَ کَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ»
9- بشر، هرکه باشد، در برابر قهر الهى خار و خسى بيش نيست. تَنْزِعُ النَّاسَ کَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ ...
10- قوم عاد، مردمى تنومند و قوى بودند که از بن ريشهکن شدند. «کَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ»
11- در تربيت، تکرار برخى مطالب ضرورى است. جملهى «فَکَيْفَ کانَ عَذابِي وَ نُذُرِ» تکرار شده است.
12- در نقل تاريخ، هدف اصلى (عبرتگرفتن) فراموش نشود. (بعد از بيان هر بخش، نقطه اصلى تکرار شده است) «لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ»