1- گاهى امتحان با جيره‌بندى آب است که به دستور پيامبر جيره بندى مى‌شود.
«أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ»
2- افراد نااهل اگر خود نتوانند کارى انجام دهند، از کسانى که جرأت فساد دارند دعوت مى‌کنند. «فَنادَوْا صاحِبَهُمْ»
3- قداست شکنى، جرأت لازم دارد. «صاحِبَهُمْ فَتَعاطى»
4- افراد شرور، آماده‌ى ايجاد شر هستند و فرصت سوزى نمى‌کنند. فَنادَوْا ...
فَعَقَرَ
5- اگر از نعمتى که فرستاده شد قدردانى نکنيم، «مُرْسِلُوا النَّاقَةِ» عذاب، فرستاده مى‌شود. «أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً»
6- در نقل مطالب تاريخى قرآن، زمان و مکان و شخص مهم نيست، انگيزه و نتيجه مطرح است. (در اين آيات، نه نام کسى‌که ناقه را کشت برده شده و نه زمان و مکان حادثه مشخص شده است).
7- گرچه قاتل يکى بود ولى به خاطر رضايت ديگران به کار او، همه نابود شدند.
فَعَقَرَ ... أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً
8- با اراده‌ى خداوند يک امت با يک صيحه محو مى‌شوند. «صَيْحَةً واحِدَةً»
9- گاهى يک امّت به خاطر يک نافرمانى و جسارت نابود مى‌شوند. «فَکانُوا کَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ»
10- قهر الهى، افراد تنومند و غول پيکر را همچون گياه خرد شده مى‌کند. «کَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ»
11- قرآن، بهترين و صحيح‌ترين تاريخ‌ها و عبرت‌ها را به راحتى در اختيار همگان قرار مى‌دهد. «وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا»
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 361