هرگاه براى تنظيم سند بدهى نويسنده‌اى نبود، مى‌توان از بدهکار گرو و وثيقه گرفت، خواه در سفر باشيم يا نباشيم. بنابراين جمله‌ى «إِنْ کُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ» براى آن است که معمولًا در سفرها انسان با کمبودها برخورد مى‌کند. نظير جمله‌ى «إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ» يعنى هنگامى که مرگ به سراغ شما آمد وصيّت کنيد. با اينکه مى‌دانيم وصيّت مخصوص زمان مرگ نيست، لکن آخرين فرصت آن، زمان فرا رسيدن مرگ است.