تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما أَمْرُنا إِلاَّ واحِدَةٌ کَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ (50) وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ: و نيست اراده ما به تکوين چيزى مگر کلمه واحده که کلمه «کن» مبين آنست، يعنى امر ما مقدر است بين «کاف و نون»، و اين تنظير براى فهم معنى و الا تفکيک بين اراده و وجود شي‌ء نيست. کَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ: چون بهمزدن چشم در سرعت و سهولت. از ابن عباس مروى است که مراد، امر سبحانى است بوقوع قيامت در اسرع زمان‌ «3»، چنانچه در آيه ديگر فرموده است‌ «وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا کَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ» يعنى اگر خواهيم، قيامت را بيک چشم بهم زدن بياوريم بلکه کمتر از آن‌ «4». «1» ترجمه اعتقادات صدوق (چ 1380 ق، باب پنجم ص 19- 18) «2» حاشيه ترجمه اعتقادات شيخ صدوق (چ 1380 ترجمه سيد محمد على ابن سيد محمد الحسن قلعه کهنه) باب پنجم ص 20. «3» مجمع البيان ج 5 ص 194. «4» سوره نحل آيه 77. جلد 12 - صفحه 393