تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ (54)
بعد از ذکر احوال کفار، بيان حال متقين را فرمايد:
جلد 12 - صفحه 394
إِنَّ الْمُتَّقِينَ: بدرستى که پرهيزکاران از کفر و شرک و معاصى، فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ: در بوستانها باشند که مملو است از اشجار ميوه‌دار و در نهرهاى واسعه که آب و شير و عسل و شربتها در آن جارى است. بعضى «نهر» را مشتق از «نهار» دانسته به معنى سعه و ضياء، يعنى متقيان در جنان و در روشنى و فراخى باشند برخلاف مخالفان و معاندان که در ظلمت و ضيق در آتش سوزانند.
ديگر از تشريفات متقيان آنکه: