تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ «9»
وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ: و بپاى داريد سنجيدن را به عدل، يعنى زبان ترازو را راست داريد در وقت گرفتن و دادن اشياء، وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ: و کم نکنيد ترازو را، يعنى کم منمائيد حق را تا بوقت ميزان قيامت شرمنده نشويد، زيرا علت وضع ميزان تسويه است.
تنبيه: حق تعالى در اين امر فرموده به اقامه قسط و عدل در تمام امورات و نهى فرموده از خسران و طغيان از حد اعتدال، چنانچه وضع احکام شريعت به عدل است، روز قيامت هم به ميزان عدل ميان بندگان حکم فرمايد. در کتب
«1» به اين مضمون در مفاتيح الجنان، زيارت مخصوصه امير المؤمنين عليه السّلام ص 378 (چ علمى):
السّلام عليک يا ميزان يوم الحساب.
جلد 12 - صفحه 404
اوايل است: اى فرزند آدم عدل کن اگر خواهى که با تو عدل نمايند، و وفا کن به مردمان اگر خواهى که با تو وفا کنند. بنابراين مؤمن بايد در همه امور به عدالت و سويت قيام نمايد و در تمام اقوال و افعال و احوال ميزان عدل را منظور دارد، و لذا بعضى گفته‌اند اقامه وزن به دست، و قسط آن به قلب است، و ظهور عدل و تسويه در اعضا و جوارح منوط است به تحقق و تثبت آن در قلب که منشأ جسمى و روحى و دنيائى و آخرتى است.
تبصره: در اين سوره مبارکه تذکر به نعم فرمايد به جهت سپاسدارى و شکرگزارى منعم حقيقى: 1- آفرينش انسان، 2- تعليم بيان، 3- ايجاد شمس به حسبان، 4- رفع آسمان، 5- وضع ميزان، 6- امر به اقامه قسط و عدل.