تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ «10»
وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ: و زمين را قرار داد و بگسترانيد براى آدميان تا بر آن قرار گيرند، يا قرار داد براى هر ذى روحى که بر روى آنست از جن و انس و ساير حيوانات از چرنده و پرنده و درنده اهلى و وحشى، چه زمين مانند مهادى است که بر روى آن نشينند و بخوابند و برخيزند و به ما يحتاج خود قيام کنند.